پرورش قورباغه در جهان (ایده هایی برای آینده این صنعت در ایران)

امروزه تحقیقات مفصل و بعضا پیچیده ای جهت افزایش بهره وری از پرورش گونه هایی چون لاک پشت، زالو، قورباغه، کروکودیل، صدف، جلبک و ... به عمل میاید. نکته ای که جلب توجه میکند پیشگام بودن برخی از کشورهای جهان سوم با سطح اقتصادی پایین در پرورش این گونه هاست. درباره صنعت پرورش قورباغه چه می دانید؟ وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می نماید.

امروزه صنعت شیلات در مقیاس جهانی پا به فراسوی مرزهای شناخته شده پیشین گذاشته. تغییر ذائقه غذایی مردم جهان، گسترش فقر غذایی و محدود بودن منابع در حال استفاده دانشمندان و پروش دهندگان این صنعت را مجبور به اتخاذ راه کارهایی جهت تولید و فرآوری محصولات جدید با کیفیت غذایی بالا نموده است. محدود بودن منابع خشکی های کره زمین محدود است و  بیش از 70% از سطح کره زمین را آب فراگرفته است، در نتیجه انسان   چاره ای جز تلاش برای بهره برداری و استفاده از تک تک موهبت های این گستره عظیم و کم شناخته ندارد. امروزه تفکر سنتی مبنی براستفاده از گونه های محدودی از موجودات آبزی در حال منسوخ شدن است.

در سراسر جهان و به عبارت بهتر در همه کشورهایی که موهبت خدادای منابع آبی شیرین وشور نصیبشان شده است سرمایه گذاران، دولت مردان و محققین در پی دست یابی به روش های جدیدی برای استفاده از منابع آبزی موجود با هدف دست یابی به منابع جدید غذایی، دارویی و صنعتی هستند. پرورش گونه های جدید آبزیان فعالیتی است که از سالها قبل در بسیاری از مناطق دنیا در پیش گرفته شده و فراموش نکنیم که حتی صنعت پرورش ماهی نیز در مقیاس عظیم فعلی صنعت دیرپایی نیست اما سودآوری آن از نظر اقتصادی و اجتماعی منجر به پیشرفت های فراوانی شده که این صنعت را در زمره یکی از صنایع سودآور جهت سرمایه گذاری و رفع فقر غذایی در سطح جهانی قرار داده است. پس باید امیدوار بود که صنعت پرورش گونه های جدید نیز به زودی همان سیر صعودی را در پیش خواهد گرفت که گونه های قبلی.
امروزه تحقیقات مفصل و بعضا پیچیده ای جهت افزایش بهره وری از پرورش گونه هایی چون لاک پشت، زالو، قورباغه، کروکودیل، صدف، جلبک و ... به عمل میاید. نکته ای که جلب توجه میکند پیشگام بودن برخی از کشورهای جهان سوم با سطح اقتصادی پایین در پرورش این گونه هاست. این کشورها با در نظر گرفتن مزایای اقتصادی و اجتماعی این گونه صنایع دست به اقدامات بزرگی زده اند. در این راستا می توان از کشور تایلند نام برد که پیشرفت های صنایع پرورش آبزیان خود را به حدی رسانده که به عنوان یکی از قطب های تحقیقی و عملی در پرورش آبزیان بخصوص گونه های جدید مطرح شده است. اشتغال زایی، افزایش سطح کیفیت تغذیه ای مردم و رفع فقر غذایی و عنصری، افزایش صادرات، تشخص علمی و عملیاتی تنها چند مورد از مزایایی است که از چنین فعالیت های نصیب مردم و مسئولین این کشورها شده است و این در حالی است که به جرات می توان ادعا کرد که هیچ یک از این کشورها شرایط و امکانات طبیعی به گستردگی و غنای کشور ایران نداشته و طبیعتا نخواهند داشت.
در این گفتار بطور اختصاصی به مسئله پرورش صنعتی قورباغه، شرایط جهانی آن و زمینه های کشور ایران در امر پرورش قورباغه خواهیم پرداخت.

نخستین آمار ثبت شده از پرورش قورباغه به قاره آمریکا در قرن 19 برمیگردد. این روش شامل محدود کردن استخرهای طبیعی و رها سازی بچه قورباغه ها در آن بود. روشی که تا به امروز همچنان مورد استفاده است. در این روش از غذای دستی استفاده نمی شد و قورباغه ها از تولیدات طبیعی حوزه آبی استفاده میکردند. در برخی مزارع قورباغه ها را در قسمتهای ساحلی جمع آوری میکردند تا از لارو حشراتی که روی قطعات گوشت در حال فساد یا سایر ضایعات غذایی رشد میکردند تغذیه کنند. به این ترتیب بسترهای ایده آلی جهت تولید غذای زنده فراهم میکردند. امروزه با تکمیل روشهای تغذیه ای امکان تغذیه دستی در چنین محیطهایی فراهم شده است.

در خارج از ایالات متحده نخستین استخر پرورشی در کشور برزیل احداث شد. این مزارع پیشگامانی بودند که ناملایمات این کار، تکنیک های جدید و موثر و سختی های عملیاتی این صنعت را تجربه کردند و طبیعتا امروزه از برترین های این صنعت هستند.

 مطالعه ادامه مطلب