جایی برای پیرمردها هست! (آنچه برای مراقبت از اسب‌های مسن‌ نیاز است بدانید)

پیش‌بینی اینکه یک اسب چند سال عمر خواهد کرد اغلب مشکل است ، اما این روزها اسب‌های مسن‌تر بیشتر رایج هستند و طرفداران بیشتری را هم به سوی خود جلب می کنند بنابراین اسب‌های سالمند هرگز نباید نادیده گرفته شوند. در این مقاله به جنبه‌های عملی مراقبت از اسب‌های مسن‌تر و بیماری های مهم آنها آشنا خواهیم شد. وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می کند.

جایی برای پیرمردها هست! (آنچه برای مراقبت از اسب‌های مسن‌ نیاز است بدانید)

اسب مسن به چه اسبی گفته می شود؟

شما اسب سالمند یا مسن را چطور تعریف می‌کنید؟ راه‌های زیادی برای تعریف و تشخیص سن اسب وجود دارد. می‌توان سن یک اسب را با توجه به مدت‌زمانی که زندگی کرده است، تعریف کرد. روش دیگر تشخیص سن اسب را با توجه به عملکرد اسب در فعالیت های حرفه ای او حساب می‌کند. برای مثال یک اسب اصیل ده‌ساله برای مسابقه سرعت پیر محسوب می شود اما همین اسب برای رقابت‌های dressage Grand Prix جوان است.
در بیشتر اوقات پرورش دهندگان و سوارکاران به سن زمانی اسب‌ها توجه می‌کنند و اسب‌هایی را که در اواخر دهه دوم و سوم زندگی خود هستند را اسب های مسن تلقی می‌کنند اما قطعا بهترین روش برای ارزیابی کارآیی و عدم کارآیی اسب در گذشت زمان ، استفاده از روش امتیاز شرایط بدنی (Body Condition Score) است. امتیاز شرایط بدنی که با استفاده از جدول زیر تعیین می‌شود. امتیاز ایده آل شرایط بندی برای اسب‌ها در تمام سنین، 3.5 است و حداقل امتیاز قابل‌قبول برای اسب‌ها در هر سنی 2.5 می‌باشد. اسب‌هایی با امتیاز خیلی پایین‌تر، به‌خصوص اسب‌های سالمند، مصونیت کمتری در برابر بیماری‌ها و توانایی پایینی برای مبارزه با دماهای محیطی خیلی بالا و خیلی پایین دارند. همچنین باید مد نظر داشت که اسب‌ها نباید خیلی چاق باشند، چرا که این امر ممکن است منجر به مشکلات متابولیکی و سوخت‌وساز در بدن و لنگیدن آن‌ها شود.

مراقبت از اسب‌های مسن‌

 

پرورش و مراقبت پیشگیرانه برای اسب‌های مسن
به‌ طور بالقوه رژیم سلامتی اسب‌های سالمند در مقایسه با اسب‌های جوان‌تر باید بیشتر تحت نظارت باشد. تعدادی از مواردی که خطر گسترش اختلالات در آن‌ها بیشتر است، عبارت‌اند از:

 مطالعه ادامه مطلب

علل بروز لامینایتیس مچ دست در اسب ها چیست؟

در این مقاله سعی خواهیم کرد تا شما را با مشکلاتی که زانوی اسب را تحت تاثیر قرار می دهند، بیشتر آشنا کنیم. در ابتدا مروری بر آناتومی زانو خواهیم داشت، سپس به بررسی نقش این اندام خواهیم پرداخت و در پایان به آسیب های رایجی که این مفصل را در اسب تحت تاثیر قرار می دهند، خواهیم پرداخت. وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می کند.

علل بروز لامینایتیس مچ دست در اسب ها چیست؟

 

آناتومی و ساختار
زانوی اسب یکی از پیچیده ترین قسمت های اندام حرکتی در اسب است. بخش عمده ای از این پیچیدگی به دلیل وجود تعداد زیاد استخوان های کوچک و رباطات است که در ترکیب با هم سه مفصل اصلی را شکل می دهند.
این سه مفصل اصلی شامل Radiocarpal ، Intercarpal و Carpometacarpal هستند که 9 استخوان (گاهی تا 11 استخوان) این مفاصل را می سازند. استخوان های کوچک تر موجود در زانو در دو ردیف قرار گرفتنه اند که وظیفه اتصال استخوان Radios در بالای زانو با استخوان های cannon و split در پایین زانو را بر عهده دارند. این استخوان ها بوسیله یک سلسله پیچیده از رباط ها در کنار هم  نگه داشته می شوند. این رباط ها علاوه بر حفظ استکام مفصل، همانند یک ضربه گیر در هنگام تمرینات عمل میکند.

 

لامینایتیس

 

این ساختار زانو در اندام های حرکتی اسب ها از اهمیت بالایی برخوردار است. برخی از اختلالات موجود در ساختار زانوها می توانند توسط عوامل پیش از تولد به وجود آید، نظیر؛

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر اسب در کشور فرانسه (قسمت دوم)

 

cheval de selle francais

نژاد چوال دسل فراسيس
فرانسه هميشه در پرورش اسب های ورزشي جديد پيشرو بوده و اسب چوال دسل فرانسيس (اسب سدل فرانسوي) يكي از آميزش هاي اسب هاي خون گرم موفق در قرن بيستم میلادی بوده است.  نام سل فرانسيس برای اولین بار در دسامبر سال 1958 ميلادي مورد استفاده قرارگرفت و اولين دفتر انساب مركز پرورش اين اسب درسال 1965 ميلادي منتشر شد. فرانسوي ها با سابقه طولاني در پرورش اسب، اساس اسب داری مدرن را در اوايل قرن نوزدهم بنا نهادند. زماني كه بسياري ازكشورها تلاش برای واردات نژاد تروبرد انگليسي و نريان های هيبرد براي آميزش با ماديان محلي خود با خلوص كمتري داشتند، در نرماندي (پايگاه هميشه مستحکم پرورش اسب) دو نژاد مهم در حال پرورش بود. اسب يورتمه سريع تروتر فرانسوي و آنجلو نرمن در این زمان به وجود آمدند.
منشاء تعداد زيادي از اسب هاي امروزي را به آنجلو نورمن ها نسبت می دهند. نحوه آميزش اسب نژاد فرنچ وارم بلاد با آميزش اسب هاي كشورهاي همسايه متفاوت بود، زيرا سيستم رتبه بندي اسب در فرانسه بسيار مورد توجه بود و همواره در انتخاب اسب ها برای آمیزش استفاده می گردید. موفقيت در رقابت از سوي نريان، ماديان و یا خويشاوندان اين اسب ها، اساس انتخاب برای کشش در فرانسه است. اين روش به گونه اي است كه مي توان به وسيله آن در دوره كوتاهي، اسبي بسيار موفق در رقابت و کشش ايجاد كرد. اسب هاي انتخابي این روش داراي توانايي بقا در مسابقات ورزشي مدرن مي باشند. علاوه بر همه ي اين موارد، این اسب ها در نمايش پرش نيز موفق هستند. از این دست اسب ها می توان به اسب جاپلوپ (قهرمان مسابقات اروپايي سال 1987 ميلادي و مسابقات المپيك 1988 ميلادي)، اسب كوئيتو دباسي (قهرمان جام جهاني سال 1990 ميلادي)، اسب آي لاويو (برنده ي كاپ جهان درسال 1983 ميلادي) و اسب گالوبت (داراي مدال طلاي جهاني در سال 1982 ميلادي) اشاره کرد. 

  cheval de selle francaischeval de selle francaischeval de selle francais

cheval de selle francais

cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais

cheval de selle francaischeval de selle francaischeval de selle francais

cheval de selle francais

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر پونی در کشور ولز

 

welsh cob

پوني ولش كاب
پوني ولش كاب در اصل از پوني ولش مانتين منشاء گرفته و به عبارتی گونه بزرگ تر نژاد ولش مانتين محسوب می شود. مبدا زمانی اين پوني به اوایل قرن دوازدهم، یعنی اوج آمیزش اسب هاي شرقي آورده شده توسط جنگجويان صليبي با پوني هاي محلي باز مي گردد. اين نژاد در سابقه خود آمیزش با اسب هاي يورك شاير، نورفولك روداستار و عرب را دارد. علی رغم وجود خصوصیاتی چون قدرت ، استقامت مناسب، انرژي بالا و شجاع در این نژاد، پوني ولش كاب دارای خلق و خوي رام و مطيع است و به صورت سنتي براي تمام كارهاي سخت در مزارع تپه اي، سواركاري و مالبندي استفاده می شود. پوني ولش كاب را می توان بخش جدايي ناپذير زندگي مردان کشور ولز دانست. از این نژاد درگذشته در ارتش براي كشيدن سلاح ها و ديگر تجهيزات نظامي و همچنين در پاده نظام استفاده های فراوانی شده است. اين نژاد دارای گام هايي فعال، قدرت تحمل زياد و بنيه قوي است اما بيشتر از همه این موارد به خاطر عملكرد جالب توجه و ديدني حرکات يورتمه (كه بدون شك آن را از اسب نورفولك روداستار به ارث برده است) شهرت دارد. ارائه ي گواهي به نريان های این نژاد تا سال 1918 ميلادي تاخیر داشت، پیش از این گواهی پونی های برتر برای کشش به وسيله مسابقات يورتمه انتخاب می شدند. امروزه اين نژاد موفقيت قابل توجهي در ورزش كالسكه راني دارد.
اين نژاد هيچ گونه محدوديتي از نظر بلندي قامت ندارد و در هر قد و قامتی که باشد، خصوصيات پوني واقعي را حفظ مي كند. ويژگي سر این نژاد گواهي است مبنی بر این نکته که پوني هاي ولش مانتين اجداد اين نژاد بودع اند. نریان های ولش كاب هنگام آميزش با مادیان تروبرد (به خصوص در آميزش دوم)، اسب هاي مسابقه اي ممتازي را ايجاد مي كند که امروزه بسيار مورد نياز است.

 welsh cobwelsh cobwelsh cob

welsh cob

welsh cob      welsh cob      welsh cob      welsh cob      welsh cob

welsh cobwelsh cobwelsh cob

welsh cob

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر اسب در کشور اسپانیا

 

Andalusian

نژاد آندلسينAndulosian
منشا اسبهای نژاد آندلسي، ناحيه گرمسير جنوب اسپانيا در نزديكي مرزهای این کشور با آفريقاي شمالي است. اسب هاي بومي کشور اسپانيا با ورود سپاهیان اسلام در سال 711 ميلادي به اين كشور، شباهت های بسیاری به پوني های اوليه نژاد سوراني (كه همچنان در کشور پرتغال يافت مي شوند) داشتند. شواهد تاریخی بسیاری از آمیزش های چندین باره و طولانی اين نژاد با نریان هاي نژاد بارب متعلق به سپاه مسلمانان حکایت دارد. این پیشرفت باعث شد تا توجه كشور اسپانيا در سال 1492 ميلادي به جهان غرب و اسب هاي آن منطقه بیشتر معطوف شود. اسب هاي اسپانيايي كه سلحشوران این کشور در قرن 16 میلادی به قاره آمريكا بردند، براي برنامه های اصلاح نژادی بسيار مطلوب بودند. اصلاحات نژادی که در این اسب صورت گرفت، نژاد اسپانيايي را در اروپا به اسب محبوب پادشاهان و اربابان بزرگ مانند ويليام كاونديش و دوك نيوكاسل تبديل کرد. دوك نيوكاسل در قرن هفدهم میلادی در دفترچه زندگی نامه خود نوشته است، اگر اين اسب درست انتخاب شود، بهترين و زيباترين اسب در جهان خواهد بود.

Andulosian

اين اسب بسيار شجاع، مطيع وآرام است و در حرکت به صورت يورتمه، چهارنعل و تاخت گام بسيار قوی و محكمی دارد. خلق و خوی بسيار متواضع و دوست داشتني این نژاد، آن را برای استفاده پادشاهان در روزهاي پيروزي و شادي مناسب کرده است. اسب های نژاد ليپيزانر نواده های مستقيم اسب آندلسين محسوب می شوند، درحالي كه سایر نژادهاي مشهور اروپايي شامل فردريسبورگ، فريزين، هلشتاين و كانمارا نیز تحت تاثير خون اسب هاي اسپانيايي بوده اند. اين اسب به دليل استعداد و قدرت يادگيري بالا، توانایی انجام بسياري از حركات موزون را در سواركاري دارد.

 AndalusianAndalusianAndalusian

Andalusian

Andalusian      Andalusian      Andalusian      Andalusian      Andalusian

AndalusianAndalusianAndalusian

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر پونی در کشور اسکاتلند

highland

پونی هایلند
سنگین ترین پونی قابل دسترس در مناطق مورلند و مانتین کشور انگلستان، نژاد هایلند است که از فلات های اسکاتلند و جزایر دور از ساحل غربی این کشور منشا گرفته. مردم این منطقه معتقدند که این پونی ها از چندین هزار سال قبل در این منطقه ساکن بوده اند. پونی امروزی هایلند که به خصوصیاتی چون طاقت زیاد، گام های محکم و عمر طولانی مشهور است، در نتیجه آمیزش های متعدد با اسب های نژاد عرب و کلایدسدال تکامل یافت. دوک های منطقه آتول و پرورش دهندگان پونی های هایلند در قرون متمادی، به ویژه در اوایل قرن 16 میلادی، اسب های شرقی زیادی را وارد گله های این نژاد کردند. در اوایل قرن نوزدهم میلادی این پونی به دو تیپ تقسیم شد، تیپ سرزمین اصلی که قد 144 سانتی متری داشت و تیپ وسترن آیس لس که سبک تر و تا حدودی کوچک تر بود. با تاسیس انجمن پونی های این نژاد درسال 1923 میلادی، این تفاوت ها کنار گذاشته شد و این دو تیپ مجددا زیر پرچم نژاد هایلند در کنار هم قرار گرفتند اما همچنان در این پونی ها تفاوت هایی به مقدار اندک دیده می شود.
پونی هایلند قدرت بدنی مناسبی دارد که آن را به کارگری واقعی و دارای استعداد تبدیل کرده و باعث ثبت نام آن در کنار سربازان در جنگ های متمادی شده است. این نژاد همچنان به چوپانان جهت انتقال گله های گوسفند و بز به خوبی می دهد، در مالبندی کار می کند و الوارها را می کشد، شکارچیان گوزن را به تپه ها می برد و گوزن های شکار شده (تا وزن صد کیلوگرم) را به خانه باز می گرداند. اسب های خالص این نژاد هنوز در مسابقات و ورزش های رقابتی نظیر نمایش سوارکاری وگاری رانی شرکت دارند و مدعی هستند.

 highlandhighlandhighland

highland

highland      highland      highland      highland      highland

highlandhighlandhighland

highland

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر اسب در کشور اسکاتلند

 

Clydesdale

نژاد كلايدسدال
اسب كلايدسدال اسكاتلندي، نژادی سنگين وزن محسوب می شود كه در منطقه اي از لانارك شاير به وجود آمده كه رودكلايد ازآنجا عبور مي كند و نام خود را از اين منطقه به عاریت گرفته است. استفاده از نريان نژاد فلميش براي اصلاح نژاد اسب هاي كلايدسدال كاري و بومي كشاورزان درطول نيمه ي دوم قرن هجدهم میلادی باعث پیشرفت سریع این نژاد شد تا بتواند در رقابت با سایر نژادهاي سنگين وزن انگلستان، پیروزی را به دست آورد. البته باید اشاره کرد که پيش از این برنامه اصلاح نژادی، درطول سال هاي اولیه قرن 18 میلادی، پرورش دهنده اي به نام پاترسون در منطقه لوچ لايوچ موفق به ایجاد کره های هیبریدی مشابه اسب كلايدسدال شد. منشا بسياري از اسب های نژاد كلايدسدال به نريان متولد شده از مادیان لمپيت باز می گردد که عده زیادی از محققان معتقدند نواده اسب هاي لوچ لايوچ بوده است . انجمن اسب نژاد كلايدسدال درسال 1877 ميلادي تاسيس و اولين دفتر انساب در سال بعد منتشر شد
درطول نيمه ي دوم قرن نوزدهم میلادی بسیار از پرورش دهندگان معتقد بودند كه اسب هاي نژاد كلايدسدال و نژاد شاير منشا واحدي دارند، با این فرضیه آنها این دو نژاد را با هم آميزش دادند. به دليل محبوبيت روز افزون اين نژاد در دنیا، توجه كشورهاي ديگر نيز به آن جلب شد که باعث گردید این نژاد در مدت زمان كوتاهي به مناطق گسترده ای از اروپا صادر شود. در آن روزگاران اغلب این اسب ها براي كار در مزارع بزرگ گندم در آمريكاي شمالي، آمريكاي جنوبي، استراليا و روسيه صادر استفاده می شدند. بدون شك طبيعت آرام همراه با فعاليت زياد اين اسب، این نژاد را به اسبي محبوب براي دوستداران اسب هاي سنگين وزن در سراسر جهان تبديل كرده است.

 ClydesdaleClydesdaleClydesdale

Clydesdale

Clydesdale      Clydesdale      Clydesdale      Clydesdale      Clydesdale

ClydesdaleClydesdaleClydesdale

Clydesdale

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر اسب در کشور ایتالیا

 

Italian Heavy Draught

نژاد ایتالین هیوی درافت
اسب های نژاد ایتالین هیوی درافت ممتاز ترین اسب سنگین وزن ایتالیا محسوب می شوند که به عنوان اسب سنگین وزن کشاورزی هم شهرت دارند. این اسب شباهت آشکاری به اسب برتن دارد که ناشی از  تأثیر مهم نژاد برتن بر این اسب است. اسب هیوی درافت درمنطقه فرر در شمال کشور ایتالیا و در طول نیمه دوم قرن نوزدههم میلادی منشاء گرفت. این نژاد از آمیزش اسب ناپلئونی با اسب عرب و هاکنی به منظور تولید اسب کاری سبک وزن و فعال ایجاد شد. با شدت گرفتن نیاز جامعه به نژادی برای کار در مزارع کشاورزی و حمل توپ های جنگی، پرورش دهنگان این نژاد به منظور اجرای برنامه های اصلاح نژادی از نژادهای سنگین به ویژه اسب بلنایز برای آمیزش و هیبرید گیری در این نژاد استفاده کردند. این برنامه در دهه 1920 میلادی با استفاده از نریان های خالص برتن شدت بیشتری گرفت تا سرانجام هیبرید حاصل به نژاد ایتالیّن هیوی درافت معروف شد.
اسب جذاب،چاق ،کوتاه و عضلانی ایتالین هیوی درافت به خاطر ساختار و گام های فعال معروف است. این اسب قادر به حفظ سرعت حتی در هنگام کشیدن بارهای سنگین است. این نژاد اندام های حرکتی بسیار قوی، مفاصل بزرگ و حجم بافت ماهیچه ای مناسبی دارد. هر چند امروزه نیاز به این اسب، مانند تمام نژادهای دیگر کاهش یافته است، ولی از این نژاد هنوز هم برای کار در برخی از مزارع کوچک و نیز برای تولید گوشت استفاده می شود.

 Italian Heavy DraughtItalian Heavy DraughtItalian Heavy Draught

Italian Heavy Draught

Italian Heavy Draught      Italian Heavy Draught      Italian Heavy Draught      Italian Heavy Draught      Italian Heavy Draught

Italian Heavy DraughtItalian Heavy DraughtItalian Heavy Draught

Italian Heavy Draught

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر اسب در کشور آلمان

 

Hanoverian

نژاد هانورین
جورج دوم، عضو شورای انتخاب کنندگان هانور و پادشاه انگلیس با تأسیس مرکز پرورش اسب در منطقه سل درسال 1735 میلادی، نقش بسیار مهمی در ایجاد اسب خون گرم آلمانی ایفا کردند. هدف از ایجاد این نژاد، تأمین اسب هایی با کیفیت بالا و ارزان برای عموم مردم بود، درحالی که در آن زمان اسب های نژاد هلشتاین و عمدتاً اسب های آندلسی و نئوپولیتان وجود داشتند. به خاطر واردات بعدی اسب های انگلیسی مانند اسب های تروبرد، نژاد هانورین به تدریج به درجات بالاتری از کیفیت دست یافت و به اسبی همه فن حریف و مناسب برای کار در زمین های کشاورزی، سوارکاری و استفاده به عنوان اسب باری سبک تبدیل شد. پیشرفت اسب هانورین در سل مانن تحت تأثیر جنگ قرار گرفت. تا پایان قرن هجدهم میلادی این مرکز پرورش اسب بیش از 100 اسب نر داشت اما در سال 1816 میلادی (پس از جنگ های ناپلئون در اروپا) در این مرکز فقط 30 رأس از آنها باقی مانده بود. برای جبران کاهش جمعیت اين اسب ها از اسب های نژاد های برتر به ویژه تروبرد برای جفت گیری استفاده شد. وضعیت نامناسب پس از جنگ جهانی دوم، این اسب را مجبور کرد تا برای حفظ بقای خود با روش زندگی جدید سازگار شود. در این زمان از اسب تروبرد و اسب تراکنر برای ایجاد اسب خون گرم مناسب با نیازهای بازار و مناسب برای تفریح استفاده شد.
اسب های هانورین امروزی سبک تر وکمی خشن تر از خویشاوندان قدیمی تر خود هستند اما هنوز خلق و خوی خوب و تحرک زیاد خود را حفظ کرده اند. همانند اسب های خون گرم دیگر مناطق کشور آلمان، نریان های این نژاد تنها درصورتی مجوز کسب می کنند که از معاینات دامپزشکی لازم بگذرند و در مرحله بعدی باید در تست های سوارکاری نیز موفقیت کسب کنند. اسب هانورین از پرطرفدارترین اسب های ورزشی جهان است، زیرا قدرت و توانایی بالا این اسب را برای نمایش سوارکاری و پرش مناسب کرده است.

 HanoverianHanoverianHanoverian

Hanoverian

Hanoverian      Hanoverian      Hanoverian      Hanoverian      Hanoverian

HanoverianHanoverianHanoverian

Hanoverian

 مطالعه ادامه مطلب

نژادهای برتر پونی در کشور فرانسه

 

Ariegeois

نژاد آري جيوس
اسب نژاد آري جيوس، اسبي از دوران عهد باستان است که در كوه هاي پيرنه در جنوب غرب فرانسه زندگي مي کرده. اين اسب شباهت زيادي به اسب های نژاد ساترن گانول كه در گزارش هاي سزار از جنگ هاي گالي توصيف شده است، دارد. زيستگاه اين اسب دره هاي بلند رود آريئج است و نام خود را نیز از همان محل به اقتباس گرفته است. نژاد آري جيوس  با سخت ترين شرايط كوهستاني آن منطقه سازگار بوده و به سرما مقاوم است. گام هاي محكم و مطمئني بر مي دارد که عبور از راه هاي پر پيچ و خم و پوشيده از يخ كوهستان براي اين اسب راحت می کند. اين پونی بي نظير و پرطاقت قرن هاست كه به عنوان اسب كاري استفاده مي شود، اگرچه در کنار این کار مي تواند در شيب دار ترين مزارع تپه اي كار كند، جایی كه هيچ ماشين مدرني توان كار را نداشته باشد.

 AriegeoisAriegeois

Ariegeois

Ariegeois

Ariegeois

 

احسان مرات

 مطالعه ادامه مطلب