پروار بندی شتر

پرواربندی شتر اخیرا در ایران رواج زیادی یافته و بسیاری از روستاییان و دامداران کشور به این کار مشغول می باشند.این حیوان در مقابل تغذیه دستی پرواری عکس العمل مناسبی نشان می دهد که سبب می شود دامداران سود مناسبی را به دست آورند. وت پارس شما را به ادامه ی مطلب دعوت می کند.

طبق بررسی هایی که از پروار بندی ها  به عمل آمده چنین به نظر می رسد که بیشترین اضافه وزن حاصله مربوط به حدود 60 روز اول پروار بندی می باشد که در نتیجه بهره اقتصادی بالاتر مربوط به همان 60 روز اول پرواربندی می باشد.ضمنا تلفات شترها در دوره پرواربندی کمتر از 5 درصد می باشد.


نکات مهمی که پرواربندان شتر باید مراعات نمایند
1-انتخاب سن مناسب
بر اساس تحقیقات به عمل آمده بهترین سن و وزن پرواربندی شتران کمتر از 2 سال می باشند که دارای وزن زنده 120 تا 230 کیلوگرم میباشند که بهتر است در وزن 220 تا 300 کیلوگرم به فروش برسند.زیرا در این سنین شتران از توانایی خوبی برای افزایش وزن و درصد لاشه(54%) برخوردار می باشند.
2-جیره مناسب
بر اساس تحقیقات به عمل آمده مشخص گردیده است که حداکثر تولید از مصرف جیره غذایی حاوی 2.56 مگا کالری انرژی قابل متابولیسم و12.6 درصد پروتئین خام به دست می آید که با مصرف این جیره میانگین ضریب تبدیل غذایی 5.67 نشان داده شده است که هیچ نشخوار کننده ی پر تولیدی قادر به رقابت با این حیوان نمیباشد.
جیره ی غذایی شتر پرواری می تواند مشتمل بر یونجه خشک،جو بلغور شده،سبوس گندم،تفاله چغندر قند،کنجاله پنبه دانه،کاه گندم،نمک و سنگ آهک باشد.

 مطالعه ادامه مطلب

مسمومیت شتران با گیاهان سمی

وجود گیاهان سمی در مراتع یکی از مسائل مهم در زمینه دامپروری است که می بایست به آن توجه مبذول نمود.گیاهان سمی موجب خسارات زیادی از جمله مرگ و میر حیوانات و کاهش ارزش دام می شود که در اثر چرای مفرط و بی رویه ای که در بعضی از نقاط کشور صورت می گیرد.شما در خصوص این گیاهان چه می دانید؟ وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می کند.

مسمومیت شتران با گیاهان سمی

اکثر گیاهان علوفه ای مفید فرصت تکثیر و ازدیاد نیافته به تدریج از بین می روند.با از بین رفتن نباتات علوفه ای مفید گیاهان کم ارزش و سمی جانشین آنها می شوند و دام ها هنگام گرسنگی و یا عدم دسترسی به علوفه های خوش خوراک اجبارا از این گونه نباتات تغذیه می نمایند و به همین جهت افزایش نباتات سمی در مراتع که اکثرا به صورت دائمی در می ایند معلول چرای مفرط می باشد.هنگامی یک دام با خورد علوفه های سمی تلف خواهد شد که به میزان قابل ملاحظه ای از نباتات سمی تغذیه نماید ولی در مراتعی که نباتات علوفه ای به وفور یافت می شود غالبا دام در جیره ی غذایی خود تغییراتی می دهد،بدین معنی که تمایلی به تغذیه زیاد یک نباتات به خصوصی از خود نشان نمی دهد و باید دانست که برخی از نباتات سمی چنانچه به میزان کمی مورد تغذیه واقع شود ایجاد مسمومیت نخواهد کرد. برای جلوگیری از خسارات ناشی از گیاهان سمی باید به نکات زیر توجه نمود:
- جلوگیری از چرای مفرط در مراتع زیرا که اینکار باعث افزایش گیاهان سمی و گرایش دام به سوی آنها می گردد.
- حیوانات را نباید در اوایل بهار قبل از رشد کامل نباتات علوفه ای جهت چرا وارد مراتع نمود ، زیرا مجبور خواهند شد ار نباتات سمی که بیش از سایر نباتات علوفه ای به حد رشد و نمو خود رسیده است تغذیه نمایند.برخی از نباتات در پاییز و برخی دیگر در بهار سمی می شوند.
- در صورت عدم تعلیف دام با علوفه خشک و یا در دسترس قرار ندادن علوفه سبز به احشام و تا زمانی که حیوان به حد کافی سیر نشده باشد نباید آن را در مرتعی که دارای نباتات سمی می باشد داخل نمود.
- نمک برای دام ضروری می باشد زیرا با دسترس بودن مقداری نمک دام به تغذیه نباتاتی که به آنها چندان توجه نمی نموده ترغیب شده آنها را چرا می کند.
- مصرف مواد معدنی از قبیل فسفر اشتهای دام را زیاد می کند.ضمنا چنانچه مقداری پودر استخوان به خوراک دام اضافه شود تلفاتی ناشی از مسمومیت نباتات سمی کاهش قابل مقایسه ای خواهد داشت.
- چنانچه حیوان دچار مسمومیت گردد بایستی قبل ار رجوع به دامپزشک غذاهای ملین به او بخورانید.

 مطالعه ادامه مطلب

تولید مثل و روش های جفت گیری در شتر

در حیوانات اهلی میزان باروری به مسائل مختلفی ارتباط دارد که بعضی از آنها منشا ژنتیک داشته و گروهی دیگر به شرایط محیط مربوط می شوند.در مورد اکثر حیوانات اهلی تحقیقات وسیعی درمورد نحوه ی عمل و کارایی سیستم باروری آنها انجام شده در حالی که متاسفانه در مورد شتر تا کنون تحقیقات جامعی صورت نگرفته است. وت پارس شما را به مطالعه این مطلب در ادامه مطلب دعوت می کند.


کالبد شناسی و فیزیولوژی تولید مثل در شتر نر
بیضه های شتر نر در عقب در ناحیه ی میان دو ران قرار گرفته و از این نظر مشابه سگ و خوک می باشد و غلاف بیضه ها جدا از یکدیگر می باشند.غلاف بیضه شتر معمولا به وسیله دم حیوان پوشیده می شود ولی در حالت ایستاده قابل رویت است.این غلاف حالت محدب داشته و دارای پوشش مویی پراکنده ای می باشد و بیضه ها به وسیله یک فرورفتگی کوچک در وسط از هم جدا شده اند.در مورد ساختمان بیضه های شتر اگر چه گفته می شود تا حد زیادی  شبیه بیضه های اسب است ولی اگر دقیق مطالعه شود در جزئیات دارای تفاوت های زیادی است.بیضه شتر تخم مرغی شکل بوده و در حیوان 3 ساله حدود 7-10 سانتی متر طول و 80-100 گرم وزن دارد.ضمنا بعضی از محققان اعلام داشته اند که اندازه بیضه شتر در فصل جفت گیری نیز افزایش می یابد.


کالبد شناسیی و فیزیولوژی تولیدمثل در شتر ماده
در این قسمت تخمدان ها،مجاری دستگاه تناسلی و اعضای تناسلی ماده وجود دارد و دستگاه تولید مثل شتر مشابهت هایی با اسب دارد.تخمدان های شتر های ایران که توسط محققین اندازه گیزی شده است به وزن 10 گرم میرسد.جسم زرد در شتر به طور نرمال فقط در دوره ی آبستنی مشاهده می شود.مطالعات انجام شده به وسیله ی اکثر محققین نشان می دهد که تخمک گذاری در شتر در تخمدان چپ بیشتر است و ابستنی این حیوان به میزان 99% در طرف چپ صورت می گیرد.در شترها دوقلو زایی و چند قلو زایی به ندرت دیده می شود.ضمنا ثابت شده است که در شتر مانند گربه و خرگوش عمل تخمک گذاری پس از جفت گیری اتفاق می افتد.رحم شتر شکل دوشاخه داشته و اندام بزرگی است و وزن آن بسته به دوره ی فحلی و زمان اندازه گیری متفاوت است.کل رحم شتر همانند گاو دارای چین های مخاطی است که در سه یا چهار ردیف قرار گرفته اند.
مجرای گردن رحم کوتاه بوده و طول آن 3.5 سانتی متر و قطر آن 5.5 سانتی متر می باشد و دهانه خروجی آن بزرگ است و به قطر 3.5 سانتی متر میرسد.مهبل شتر عضو قرمز رنگی است که حالت ارتجاعی داشته و طول آن 30-35 سانتی متر می باشد و دارای پوششی از چین های مخاطی می باشد.در این عضو چین های طولی و عرضی مشاهده می شود که چین های عرضی بیشتر مشهود هستند و با پیشرفت دوره حاملگی وزن رحم باعث کشیدگی این چین ها به طرف خارج می شود.

 مطالعه ادامه مطلب