دامپزشکی در سال 92 / خطری که از بیخ گوش دامپزشکی گذشت!

01 فروردين 1393, ارسال شده توسط: saeedseery

سالی که گذشت از نظر شما دامپزشکی ایران در چه اوضاع و احوالی بود؟ آیا سال خوبی را برای این رشته پشت سر گذاشتیم؟ در سازمان دامپزشکی و نظام دامپزشکی و ... چه حوادثی رقم خورد؟ بازخوانی رویدادهای سال 92 و تفاسیر آنها را در یادداشت اختصاصی دکتر محمد لطفی زاده برای وت پارس ، در ادامه مطلب مطالعه نمایید.

 

دامپزشکی در سال 92 / خطری که از بیخ گوش دامپزشکی گذشت!

سلام به همه بینندگان محترم و ارجمند

در ابتدا ضمن تسلیت ایام شهادت بانوی دو عالم حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها آرزو می‌کنم سالی سرشار از موفقیت و خوشبختی و توام با فراوانی مادی و معنوی در رزق و روزی نصیب همه شما و همه ملت ایران در دوازده ماه سال 1393 باشد. از سوی دوستان خوبم در سایت ارزشمند وت پارس تکلیف شده است چند جمله درباره وقایع سال 92 در حوزه دامپزشکی تقدیم کنم.

شاید بتوانم برجسته‌ترین رخداد سال 92 را به انتخابات ریاست جمهوری پیوند بزنم. انتخاباتی که در پی پیروزی حجت‌الاسلام حسن روحانی بر رقیبان، مانند دولت‌های گذشته فرصتی را رقم زد تا تعدادی از مدیران دولت قبل جای خود را به نیروهای دیگری دهند. به سیاست تعویض مدیران و نمادهای داس و کلید کاری ندارم اما در حوزه دامپزشکی دو سازمان و یک مؤسسه بیشتر در معرض تعویض مدیران بودند. دکتر کهرام نامی که با مجلس ششم و وقایع پرالتهاب و البته تلخ آن دوران گره خورده بود به جای یار نزدیک دکتر دستور یعنی دکتر فامیل قدکچی بر مسند ریاست مؤسسه رازی نشست. هر چند در سالیان گذشته از مؤسسه رازی قدری دور شده بود اما به نظر می‌رسد حالا فصل بکارگیری نیروهای نزدیک به تفکر دکتر کهرام در مؤسسه رازی فرارسیده و باید نیروهای مستقر از دولت قبل را قدری حاشیه‌نشین‌تر تصور نمود. در حوزه سازمان دامپزشکی عده‌ای در ابتدای دولت جدید بر ضرورت ابقای دکتر دستور تأکید می‌کردند و تعدادی سرسختانه مشتاق تعویض وی بودند. متانت محافظه‌کارانه دکتر دستور در برخورد با برخی رسانه‌ها و مسائل مختلف این تصور را پدید آورده بود که باید فردی جسور و جوان تر که به سن بازنشستگی نزدیک نباشد و انگیزه بالایی هم داشته باشد سکان هدایت سازمان دامپزشکی را به دست بگیرد. وزیر جهاد کشاورزی در این بین در معرض فهرست‌های گوناگون قرار داشت و افراد مختلفی به او معرفی می‌شدند.

به جرأت می‌توانم بگویم خطری مهم از بیخ گوش دامپزشکی در این سال گذشت. عده‌ای در پی آن بودند تا فردی را به ریاست سازمان دامپزشکی برسانند که هیچ تجربه اجرایی و مدیریتی در این سازمان نداشت و حتی حوزه کاری وی نیز سالها دور از حرفه دامپزشکی بود. این خطر از آن جهت مهم بود که اگر این اتفاق رخ می‌داد چه بسا همین رویه به مدیران کل دامپزشکی استانها هم تسری می‌یافت و آنگاه حوادثی کشور را در حوزه دامپزشکی و بهداشت عمومی در می‌نوردید که حاصل تصمیمات غیرکاشناسی و حتی سیاسی مدیران بود. به هر حال این خطر از بیخ گوش دامپزشکی گذشت و فردی به ریاست سازمان دامپزشکی برگزیده شد که چند ویژگی مهم داشت. نخست آنکه باتجربه بود. دوم اینکه با بخش‌های مختلف سازمان دامپزشکی آشنا بود. سوم آنکه معاونت سازمان دامپزشکی را تجربه کرده بود. چهارم آنکه متخصص بود. پنجم اینکه متین و باوقار بود که البته امید است این یکی باعث رودربایستی و مانع از صراحت و قاطعیت در اتخاذ تصمیمات در مواقع بحران یا بالقوه بحران نشود.

هر چند ممکن است نیروهای دیگری هم صلاحیت ریاست سازمان دامپزشکی را داشته باشند که داشته‌اند اما باز هم باید به وضع موجود امیدوار بود و امید داشت که تدبیر به حقیقت ملازم امید در تصمیمات مدیران شود.

متاسفانه سازمان نظام دامپزشکی در سال 92 مانند سال قبل از آن وضعیت ایستایی نداشته است. از یک سو مدتها است جلسات شورای مرکزی این سازمان تشکیل نمی‌شود و از سوی دیگر وضعیت ریاست آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. از زمان شروع دوره چهارم شورای مرکزی که دکتر آقامیری کماکان مدیریت این سازمان را بعهده داشت و جلسات شورای مرکزی برابر قانون تشکیل نمی‌شد تاکنون که دکتر علوی ریاست این سازمان را روی کاغذ بعهده دارد اما به دلیل شکایت دکتر آقامیری و سه دامپزشک دیگر به حکم دیوان عدالت اداری حکم ریاست خود را معلق می‌بیند و هنوز هم این جلسات به درستی تشکیل نمی‌شود روز به روز بیشتر بر پیچیدگی این ماجرا افزوده شده است. بدیهی است شورای مرکزی به عنوان بالاترین رکن سازمان نظام دامپزشکی وقتی تشکیل جلسه نمی‌دهد عملاً بودجه سالانه هم از سوی رئیس به آن برای تصویب تقدیم نمی‌گردد و بخوانید حدیث مفصل از این مجمل! امید که در سال 93 وضعیت سازمان نظام دامپزشکی از این بن بست خارج و بر حیثیت صنفی دامپزشکان افزوده گردد.

در مورد جامعه دامپزشکان ایران و دانشکده‌های دامپزشکی به رغم برخی پیشرفت‌ها در زمینه انتشار مقالات بیشتر از حیث کمی و کمتر از حیث کیفی وضعیت سال 92 در مجموع مانند سال 91 بوده است. این وضعیت چه بسا نوعی سرخوردگی در جامعه مخاطبین این دو نهاد هم ایجاد کرده باشد که فعالیت بسیار و تدبیر عمیقی برای برون رفت از آن باید اندیشیده شود.

در حوزه فضای مجازی هم سایت حکیم مهر به دو همکار دامپزشک اینجانب سپرده شد و پس از شش سال خدمتگزاری اینجانب از این مسئولیت معاف شدم. اکنون این سایت کماکان به کار خود برابر ایده و مشی این دوستان محترم و عزیز ادامه می‌دهد.

شاید جا داشت حوزه های دیگری در این نوشته کوتاه مورد مداقه قرار گیرند و حتی در هر یک از موضوعات فوق هم به صورت جزئی بررسی بیشتری انجام شود اما به سبب تنگی وقت و نیز به منظور پرهیز از اطاله کلام به همین میزان بسنده می‌کنم. حال چه خوب است نظر شما هم ذیل این نوشته مطرح و به تعمیق بحث کمک نماید.

با تشکر

دکتر محمد لطفی زاده

مدرس دانشگاه - مدیرمسئول سابق حکیم مهر

نظرات

دکتی دامپزشکی تهران در تاریخ 04 فروردين 1393
سلام. در مورد مشکلات دانشکده ها بیشتر بنویسید. از دکتر لطفی زاده هم تقاضا داریم مشکلات دانشکده ها را انعکاس دهند.
وحید امامی در تاریخ 01 فروردين 1393
ممنون از این مطلب خوب و نوشته کامل. با بیشتر نظرات ایشون موافقم
Reza در تاریخ 01 فروردين 1393
سلام. نو مبارک. بهترین قسمت در مورد سرخوردگی دانشکده ها بود که خوب بهش اشاره شد. امیدواریم که امسال بهتر از قبل باشد!!!!!!!!!
dr.Vet در تاریخ 01 فروردين 1393
kheyli Heif Shod ke Dr az Hakimemehr Raftan. Be omide MovafaghiateShun
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image