گفتگوی اختصاصی وت پارس با سپهر سلیمی (فعال برجسته حقوق حیوانات)

25 اسفند 1394, ارسال شده توسط: saeedseery

سپهر سلیمی را مبتکر راه اندازی موج وبلاگ نویسی سبز می دانند.همچنین او موسس قدیمی ترین وبلاگ فعال محیط زیستی کشور است و هم اکنون به عنوان یکی از برجسته ترین فعالان حقوق حیوانات در کشور شناخته می شود.آنچه در ادامه می آید گفتگوی اختصاصی وت پارس با این چهره برجسته محیط زیست کشور است. وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می کند.

گفتکوی اختصاصی وت پارس با سپهر سلیمی (فعال برجسته حقوق حیوانات)

آنچه در ادامه می آید گفتگوی مفصل و اختصاصی سعید سیری از سایت وت پارس با سپهر سلیمی ، فعال برجسته حقوق حیوانات و منتقد و صاحب نظر مسائل محیط زیستی ایران است.

وت پارس - با توجه به اینکه نام سپهر سلیمی برای بسیاری از خوانندگان ما و فعالان حقوق حیوانات و محیط زیست شناخته شده است ، اما به رسم معمول خود را برای خوانندگان ما معرفی نمایید؟
پاسخ - سپهر سلیمی هستم، فعالیتهای رسمی و گروهی خود در زمینه حمایت از حیوانات را از سال 1379 همراه با انجمن حمایت از حیوانات اصفهان آغاز کردم. در چندین ان جی او محیط زیستی و همچنین شبکه سازمانهای غیردولتی زیست محیطی مسئولیت های مختلفی داشته ام. در مدتی که در کشور هندوستان بودم این شانس را داشتم که در کنار WWF هندوستان داوطلبانه فعالیت و کسب تجربه کنم. نویسنده وبلاگ دوستداران حیوانات و محیط زیست هستم و در راستای فعالیت های محیط زیستی فعالیتهایی در روزنامه نگاری هم داشته ام و ...
وت پارس - کارنامه بسیار درخشانی در خصوص مسائل محیط زیستی دارید. چه از لحاظ فعالیت های عملی و چه از لحاظ نوشتن مقالات. چه شد که به مسائل محیط زیست علاقه پیدا کردید؟ ریشه در بچگی شما دارد یا در بزرگسالی این علاقه پیدا شد؟
پاسخ - البته این نظر لطف شماست و از این بابت تشکر می کنم. همیشه گفته ام در کشوری که 114 محیط بان برای حفاظت از زیست بوم و حیات وحش این کشور شهید شده اند و بیش از این تعداد جانباز و مجروح داشته ایم امثال من هیچ نیستند.اما در پاسخ به سوال شما باید بگویم بخشی از علاقه به طبیعت و حیوانات حتماً ذاتی است بخش دیگر تابع محیط و شرایط است. من در خوزستان به دنیا آمده ام، با اینکه سن کمی داشتم اما همچنان خاطراتی از جنگ دارم، از هواپیماهای عراقی که بالای شهر می آمدند، از خانه و خانواده هایی که در اثر اصابت موشک در کسری از دقیقه نابود می شدند و.... شاید این پس زمینه ذهنی در گرایش من به طبیعت، صلح و احترام به حق حیات همه موجودات موثر بوده است. ضمن اینکه این شانس را داشته ام که از دوستان خوبم در این حوزه بسیار بیاموزم و درفضای ان جی اویی کسب تجربه کنم.
وت پارس - شما در چه رشته ای تحصیل کرده اید؟
پاسخ - فوق دیپلم دامپزشکی، کارشناسی مهندسی کشاورزی گرایش علوم دامی و در مقطع ارشد هم MBA خوندم با گرایش مدیریت منابع انسانی! همیشه در جهت علایقم انتخاب رشته کرده ام و بر همین اساس اگر قرار باشد روزی ادامه تحصیل بدهم قطعاً در زمینه سازمانهای غیردولتی و فعالیت های داوطلبانه ادامه تحصیل خواهم داد.

وجود NGO های قوی سنگ بنای روزهای خوب برای حقوق حیوانات است

وت پارس - در سابقه شما مدیریت انجمن حمایت از حیوانات اصفهان به چشم می خورد.چه شد که جذب این انجمن شدید؟
پاسخ - بی شک بهترین اتفاق زندگی  من در حوزه فعالیتهای اجتماعی آشنایی با سازمانهای غیردولتی و از جمله انجمن حمایت از حیوانات اصفهان بود. این اتفاق همزمان بود با دوران اوج فعالیت ان جی اوها در دوران اصلاحات. از روی علاقه به حیوانات وارد انجمن شده بودم اما کم کم به دیگر مسایل محیط زیستی هم علاقه مند شدم و عرصه کار گسترده تر شد.همیشه به دوستان توصیه می کنم که جذب سمن (سازمان مردم نهاد) یا همان ان جی او ها شوند. وجود ان جی او های قوی، متکثر و متنوع در زمینه حیوانات سنگ بنای ساختن روزهای بهتر در زمینه حفظ رفاه و حقوق حیوانات است. فعالیتهای انفرادی در کوتاه مدت شاید آسانتر و بعضی موارد اثرگذار تر باشد اما فعالیتهای سمنی قطعاً پایدارتر خواهد بود.

در مسائل حمایت از حیوانات با سانسور مواجه بودیم

وت پارس - سپهر سلیمی به این معروف است که موسس و مدیر قدیمی ترین وبلاگ فعال محیط زیستی کشور است.چه شد که به فکر راه اندازی این وبلاگ افتادید؟ از نتایج تاسیس این وبلاگ برای ما بگویید؟
پاسخ - وبلاگ نویسی را از مرداد 1382 شروع کردم. مهمترین انگیزه ام برای شروع وبلاگ نویسی این بود که در آن زمان تریبون خاصی برای انتشار مطالب مربوط به حمایت از حیوانات و حتی محیط زیست وجود نداشت. شبکه های اجتماعی اصلاً مثل الان نبود و خبرهای حامیان حیوانات اصلاً دیده و شنیده نمی شد. مثل الان نبود که همه سایت ها و روزنامه ها آماده باشند تا اخبار فعالیتهای گروه های غیردولتی زیست محیطی را منعکس کنند. حتی در مسایل مربوط به حمایت از حیوانات با سانسور رسانه ها نیز مواجه بودیم، یعنی اگر رسانه ای هم حاضر می شد خبری از ما منتشر کند گاها به جای عبارت «حمایت از حیوانات» یا «حامیان حیوانات» از عباراتی نظیر حامیان محیط زیست یا دوستداران محیط زیست استفاده می کرد! خوب در این شرایط برای رساندن خبرهایمان به گوش مردم نیاز به رسانه داشتیم. برای همین وبلاگ را ایجاد کردم و سعی کردم خودم کار خبرنگاری بکنم، دوره سه ماهه خبرنگاری باشگاه خبرنگاران جوان را گذراندم و خودمان اخبارمان را آماده می کردیم تا شاید رسانه ای حاضر به انتشار آن شود. این مساله در خصوص خیلی از دوستان دیگر هم صادق بوده، بسیاری از خبرنگاران خوب محیط زیستی ایران همان اعضای سابق ان جی اوهای زیست محیطی هستند که به همین دلیلی که عرض کردم وارد عرصه خبر شده اند.در کنار این، در آن زمان مطالب آموزشی مربوط به حیوانات در فضای وب فارسی خیلی خیلی کم بود و گاهاً اصلاً نبود. اگر دیده باشید نخستین مطالب وبلاگم در مورد نگهداری از حیوانات خانگی است که در آن هیچ مطلبی در مورد نگهداری از  آنها نبود، برای همین مطالب را از روی کتابهایی موجود در بازار  تایپ می کردم و با ذکر منبع در وبلاگ می گذاشتم تا مورد استفاده دیگران قرار گیرد. جالبه وقتی هنوز وقتی در اینترنت جستجو می کنم می بینم بعد از گذشت 13 سال هنوز آن مطالب در اینترنت دست به دست می چرخد و کپی پیست می شود.بعدها به فراخور زمان و شرایط نوع مطالب عوض شد ولی همواره سعی کردم همواره حرف جدیدی برای ارایه داشته باشم.
وت پارس - شما در وبلاگ نویسی به افتخارات زیادی دست پیدا کردید. از جمله بهترین وبلاگ نویس محیط زیستی سال 1387 و عناوین دیگر.همچنین از شما به عنوان مبتکر موج وبلاگ نویسی سبز یاد می شود.اما به نظر خودتان به آنچه که از تاسیس این وبلاگ و فعالیت ها در نظر داشتید رسیده اید؟
پاسخ - بله، حتی میتونم عرض کنم به فراتر از آنچه که در ابتدا تصور داشتم رسیدم. البته فضای وبلاگ نویسی از سال 82 تا الان خیلی تغییر کرده، یک زمانی وبلاگستان فارسی سومین زبان فراگیر در وبلاگستان دنیا بود اما با گسترش شبکه های اجتماعی و البته تغییرات اجتماعی و سیاسی وبلاگستان فارسی دچار رکود شد. اما در زمان خودش بسیار اثرگذار بوده.موج سبز وبلاگ نویسی در زمانی اتفاق افتاد که توجه به محیط زیست در فضای مجازی کمرنگ بود، در آن زمان ما از وبلاگستان فارسی دعوت کردیم در  طول یک هفته حداقل یک مطلب در مورد محیط زیست بنویسند. این را هم اضافه کنم که مهمترین دستاورد وبلاگم آشنایی با افراد بسیار علاقه مند و فعال در زمینه محیط زیست و حیوانات بوده که خیلی از این عزیزان در حال حاضر بهترین دوستان من در فضای حقیقی و عرصه فعالیتهای اجتماعی هستند.
وت پارس - آیا تا به حال از فعالیت هایی که داشته اید احساس خستگی کرده اید یا شاید یک نوع حس پشیمانی از وقتی که صرف خدمات محیط زیستی کرده اید؟
پاسخ - گاهی حس خستگی یا نا امیدی می آید اما دایمی نیست. همیشه به دوستان جوانترم می گویم که باید بدانند در فعالیت های اجتماعی همیشه اوضاع بر وفق مراد نیست، راست اینست که میزان تلاش های انجام شده با میزان نتایج مطابقت ندارد اما باید بدانیم ما در ابتدای مسیر هستیم و همیشه خط شکنی سخت و دشوار خواهد بود اما تا ابد قرار نیست چنین بماند. وقتی شرایط  امروز را با گذشته مقایسه می کنم می بینیم خیلی پیشرفت داشته ایم و قدمهای بزرگی برداشته شده است.اما هیچوقت پشیمان نشده ام، اگر هم پشیمانی هم بوده به این دلیل است که در بعضی موارد می شد عملکرد بهتری داشت.

سازمان محیط زیست با کمبود نیروهای دلسوز مواجه است

وت پارس - شما از منتقدان جدی سازمان محیط زیست هستید. دلیل اصلی ضعف های این سازمان را در چه می دانید؟
پاسخ - فکر می کنم دلیل اصلی انتقاداتی که از سازمان میشه اینه که منتقدان سازمان انتظاراتی از سازمان دارند که اساسا در قواره سازمان نیست! نظر شخصی من اینست که سازمان محیط زیست با کمبود نیرو دلسوز و معتقد به حفظ محیط زیست، کمبود نیروی متخصص و کمبود بودجه و امکانات مواجه است. به این موارد عدم حمایت کافی قانون از محیط زیست، عدم اعتقاد مدیران ارشد و مسئولان به حفظ محیط زیست و بی تفاوتی مردم به محیط زیست را هم اضافه کنید. هر کدام از این موارد می تواند یک سازمان را فلج و ناکارآمد کند، حال اگر همه این موارد در یک جا جمع شود ببینید حاصل چه می شود.راست اینست که وضعیت سازمان محیط زیست ما متناسب با توجه عموم مردم به محیط زیست است! اما مشکل اینجاست که ویرانی ها و گرفتاری های محیط زیست بسیار زیاد است و در خیلی از حوزه ها به خط پایان نابودی نزدیک شده ایم.البته ما باید کار خودمان را بکنیم و منتظر سازمان یا هر ارگان دولتی دیگر نمانیم، ادارات دولتی برآیندی از همین مردم و جامعه هستند، کار اصلی توسط مردم، سازمانهای غیردولتی و کوشندگان اجتماعی انجام می شود.

سپهر سلیمی / وت پارس

باغ وحش خوب ، باغ وحش رو به تعطیلی است

وت پارس - همچنین شما یکی از منتقدان سرسخت باغ وحش ها در کشور می باشید. نظر شما در این خصوص چیست؟دلیل انتقاد شما از حیث امکانات این باغ وحش هاست یا شما با کلیت باغ وحش ها مشکل دارید؟
پاسخ - هر دو دلیل، یعنی هم با امکانات مشکل داریم هم با کلیت باغ وحش ها! کمبود امکانات در باغ وحش ها که کاملاً مشخص است و نیاز به توضیح نداره اما دلیل اصلی مخالفت با باغ وحش ها به ماهیت آنها بر میگرده. یک نگاه ساده به باغ وحش بکنید. باغ وحش جاییست که یک تعداد حیوان را در قفس کرده اند و از مردم برای دیدن آنها پول می گیرند. این تفکر کاسبکارانه و کالاگونه به حیوانات مورد اشکال است، تفکری که در باغ وحش ها آموزش داده می شود و به کل جامعه تسری پیدا می کند.
شاید یک عده بپرسند که چرا حامیان حقوق حیوانات انقدر که به باغ وحش ها اعتراض می کنند به کشتارگاه ها اعتراض نمی کنند؟ پاسخ ساده است، چون کشتارگاه ها ادعای حمایت از حیوانات و حیوان دوستی ندارند. مالک هیچ کشتارگاهی ادعا نمی کند که ما حیوانات را دوست داریم و از آنها حمایت می کنیم! ولی در مورد باغ وحش ها این موضوع صادق نیست. این دروغگویی و تلاش برای فریب مردم باعث شده باغ وحش ها مورد اعتراض حامیان حقوق حیوانات در جهان باشند. این مساله در ایران هم صادق است و اتفاقاً در ایران هم می بینیم که باغ وحش هایی که ادعای بیشتری دارند بیشتر مورد هجمه واقع می شوند، با اینکه ممکنه در ظاهر وضعیت بهتری داشته باشند. جایی مثل باغ وحش شیراز نمایانگر وضعیت عریان یک باغ وحش است، ادعایی هم ندارند اما جایی مثل ارم سعی می کند خود را حامی حیوانات وانمود کند، اما از آن طرف شاهد رسوایی ارم و آن نامه جعلی معروف دامپزشک ارم و فریبکاری بزرگ در خصوص ورود یا شاید قاچاق شیرهای ایرانی هستیم و یا قتل عام شیرهای افریقایی و ببر سیبری در اثر بیماری مشمشه، گم شدن و یا فروختن توله شیرهای باغ وحش، خفه شدن ببر بنگال مصروع در استخر آب، کشتار گوزن های اروپایی برای مصارف انسانی و ده ها مورد دیگر. این آن چیزی است که در پس شعارهای قشنگ رخ می دهد و بخش بزرگی از واقعیت را ما هیچوقت نفهمیده و نخواهیم فهمید... برای همین است که می گویم باغ وحش خوب، باغ وحش «رو به تعطیلی» است. باغ وحشی که هیچگونه زاد و ولدی در آن انجام نشود، حیوان جدیدی وارد نشود و تا زمان مرگ طبیعی حیوانات به خوبی از آنها نگهداری شود.
اینکه عده ای با خوب نشان دادن وضعیت ظاهری باغ وحشی تلاش می کنند از انتقادات فرار کنند یا انتقادات را غیر عادلانه نشان دهند فرار رو به جلو است. اعتراض به باغ وحش ها مختص ایران نیست، در همه کشورهای دنیا وجود دارد و اتفاقاً در کشورهای پیشرفته اعتراضات به مراتب بزرگتر و فراگیرتر است. این نشان می دهد علیرغم ادعای باغ وحش داران ایرانی ولی اعتراض به باغ وحش ارتباطی به تغذیه حیوان یا مثلاً اندازه جایگاه و امثالهم ندارد، کما اینکه این موارد مهم است اما اصل اعتراض مربوط می شود به ماهیت این اماکن، ماهیت کاسب کارانه ای که در پی کسب سود بیشتر است. تا قبل از رسوایی ارم، عبارت استاندارد اروپایی را زیاد می شنیدیم و بعد مشخص شد این استاندارد اروپایی مربوط می شود به «موسسه اروپایی باغ وحش ها و آکواریوم ها» که یکی از بدنام ترین موسسات در زمینه حقوق حیوانات در اروپا است و هدفش تامین منافع باغ وحش هاست و به همین خاطر سالانه 3000 تا 5000 حیوان سالم را می کشد! یک جستجوی ساده در اینترنت بکنید تا متوجه شوید تجارت سیاه حیات وحش تا چه حد در باغ وحش های اروپایی در حال انجام است.شوربختانه یک واقعیت تلخ فراگیر وجود دارد و آن اینکه در فعالیتهای مدنی که در جهت رفاه یا حقوق حیوانات انجام می شود سود اصلی متوجه حیوانات می شود و قرار نیست سود آشکار پولی نصیب انسان ها شود و برای همین است که کمتر مورد توجه قرار می گیرد. مثالی می زنم تا بهتر متوجه شوید: اینکه یک عده ای بگویند باغ وحش های ایران را تعطیل کنید هیچ سود آشکار مادی نصیب کسی نمی شود ولی اگر بگوییم در هر شهر یک باغ وحش بسازید صدها و هزاران نفر منتفع خواهند شد! از کارگر باغ وحش و دامپزشک بگیر تا فروشنده دارو و غذا و حتی آن دستفروشی که  جلوی باغ وحش سیگار می فروشد. همینطور است اگر بگوییم فلان گونه را وارد نکنید، هیچ پولی در جیب کسی نمی رود اما با ورود همان گونه عده زیادی سود می کنند، از فروشنده تا دلال و خود باغ وحش که بازدیدکننده هایش افزایش پیدا می کند. حالا اگر ورود این گونه غیرقانونی یا دارای مشکل باشد باز افراد بیشتری سود می کنند، چون علاوه بر افراد قبلی، یک عده بابت قانون شکنی و تسهیل امور هم حق حساب خواهند گرفت... پس می بینید حامیان حیوانات در یک شرایط برابر با کاسبان حیوان نمی جنگند. اما این دلیل نمی شود که نا امید شویم، ما باید با فرهنگ سازی، افزایش دانش مردم و اطلاع رسانی کاری کنیم هزینه های کاسبی از حیوانات افزایش یابد. اگر این معادله به هم بخورد آنوقت شرایط به نفع حیوانات عوض خواهد شد.همین مصاحبه شما با من دو ریال عایدتان نمی کند، اما بسیاری از گردانندگان سیرک یا باغ وحش ها هستند که حاضرند به شما پول پرداخت کنند تا در قالب خبر، رپرتاژآگهی و امثالهم برای آنها تبلیغ کنید! کما اینکه نظیر آن را در بسیاری از رسانه های تجاری شاهد هستیم!

چیزی به نام سگ ولگرد وجود ندارد

وت پارس - شما از سگ های ولگرد با عنوان سگ های شهری یاد می کنید؟ دلیل استفاده از این عبارت چیست؟ راه حل های شما برای کمک به پدیده کشتن سگ های ولگرد یا به قول شما شهری چیست؟ آیا کشتن که شهرداری ها به انجام آن مبادرت می ورزند بهترین راه هست؟
پاسخ - من نمی فهمم معنی ولگرد برای یک حیوان چیست؟ واژه ولگرد برای انسان ها زمانی به کار می رود که کسی باطل و بی جهت در خیابان پرسه بزند و احتمالاً  آسیبی به کسی برساند. اما این برای حیوانات معنی ندارد، حیوانات به همان کاری مشغول هستند که هزاران سال در حال انجام آن بودند. آیا اگر حیوانی مال ما نباشد یا ظاهر زیبایی نداشته باشد ولگرد است؟ سگهایی که تحت عنوان ولگرد از آنها نام برده می شود همان سگ هایی هستند که اجداد آنها حداقل 2000 سال قبل از میلاد مسیح در کنار انسان ها در این کشور زندگی می کردند. حالا اینکه شهرها بزرگ شده و ما جایی برای زندگی آنها نگذاشته ایم، اینکه ما طبیعت ستیز شده ایم و حوصله دیدن هیچ موجود زنده ای از درخت تا سگ و گربه را نداریم دلیل نمی شود آنها را ولگرد اطلاق کنیم. آنها نیز ساکنان همین شهرها و روستاها هستند و بر اساس تعریف «بیودموکراسی» صاحب حق زندگی و حیات هستند. در خصوص بحث کنترل حیوانات شهری همانطور که سالهاست می گوییم مهمترین مساله مدیریت پسماند است. اگر پسماند به درستی مدیریت شود گام بزرگی در جهت کنترل جمعیت حیوانات شهری برداشته می شود. در کنار مدیریت پسماند باید فرهنگ سازی برای همزیستی مسالمت آمیز شهروندان با حیوانات در دستور کار مجریان قرار گیرد و در گام بعدی عقیم سازی حساب شده و اصولی می تواند موثر باشد. اما شوربختانه در کشور ما دو پله اول را فراموش کرده اند و از پله سوم یعنی عقیم سازی کار را شروع می کنند که به هیچ وجه فایده ای ندارد! درخیلی از جاها نه تنها پسماند مدیریت نمی شود، که غذا دهی دستی هم صورت می گیرد! حکایت آن گروهیست که عده ای چاه حفر می کردند و عده ای دیگر چاه را پر می کردند! عقیم سازی حیوانات شهری اگر همراه با کنترل پسماند نباشد نه تنها فایده ای ندارد که «حیوان آزاری» محسوب می شود. این مساله را سالهاست حامیان حقوق حیوانات در ایران مطرح می کنند، قبلاُ به خاطر گفتن این مسایل زیاد فحش می خوردیم اما الان کمتر! چون یک عده ای به تجربه دریافته اند که عقیم سازی غیر اصولی قرار نیست معجزه کند! البته در این میان نقش دامپزشکان هم قابل توجه است، عقیم سازی باید توسط این افراد انجام شود و توصیه های اشتباه آنها (سهوی یا عمدی) در این خصوص قابل توجه است! اینکه چرا شهرداری ها سگ ها را می کشند و چرا علیرغم همه سگ کشی ها جمعیت حیوانات کم نمی شود هم خود حکایت دیگریست که گمان می کنم دیگر همه جواب آنرا فهمیده اند. پیمانکارانی که برای کشتن هر سگ 50 تا 75 هزار تومان پول می گیرند قطعاً کاری نمی کنند که سال دیگر سگی برای پول در آوردن نباشد ...

سپهر سلیمی / وت پارس

گردش مالی برخی باید حفظ شود

وت پارس - اگر کشتن بهترین راه نیست پس به چه دلیل از مشاورانی که می توانند راه های بهتری را در خصوص این مسائل تخصصی پیشنهاد نمایند در بدنه سازمان ها استفاده نمی کنند؟

پاسخ - بی تعارف، چون باید گردش مالی حفظ شود! تا وقتی شهرداری ها در ارتباط مستقیم با حیوانات پول هزینه کنند از نظر من اتفاق موثری رخ نخواهد داد. چون در این سیستم باید حیوانی وجود داشته باشد تا به واسطه کشتن، عقیم سازی، بردن در پناهگاه و یا هر بلای دیگری که قرار است سر حیوان بیاید پول خرج شود! اگر شهرداری ها پولی را که به طور مستقیم برای حیوانات هزینه می کنند را صرف اصلاح سیستم پسماند و فرهنگ سازی کنند خیلی از مشکلات حل خواهد شد
وت پارس - شما از فعالان حقوق حیوانات به شمار می روید.آیا اصولا حیوانات دارای حقوق هستند؟ این حقوق شامل چه مواردی است؟
پاسخ - هر موجود زنده ای دارای حق است از گیاه تا حیوان و انسان وبی مهره ها و تک سلولی ها. مهترین حق برای هر موجود زنده آنست که زنده بماند و حق حیات آن محترم شمرده شود. خود همین حق حیات زیر مجموعه های زیادی را شامل می شود از حق حیات در زیستگاه اصلی، آزار ندیدن، خرید و فروش نشدن، زاد و ولد در محیط طبیعی، تغذیه مناسب و ... همه اینها زیر مجموعه حق حیات است.مهمترین اصل برای تحقق حقوق حیوانات آنست که نگاه کالاگونه، ابزاری و سودجویانه به حیوانات نداشته باشیم. حیوانات را به مثابه ابزاری برای کسب در آمد، کار کردن، آزمایش کردن، تفریح کردن و یا سیر کردن شکم نبینیم.بیودموکراسی که از سال 1998 در جهان مطرح شد می گوید همانطوریکه همه انسان ها از هر رنگ، نژاد، زبان و جنسی حق حیات برابر دارند این مساله در مورد حیوانات نیز صادق است و هر گونه ای در هر کجای دنیا از حق حیات به اندازه دیگر موجودات برخوردار است و هیچ موجود زنده ای بر موجود دیگری برتری ندارد و حق نداریم برای تحصیل منافع یک گروه، حق حیات دیگران را تضییع کنیم.در خصوص حقوق حیوانات، جامع ترین و در عین حال مختصرترین تعریف آن چیزی است که در اعلامیه جهانی حقوق حیوانات در سال 1990 میلادی توسط یونسکو منتشر شد و حقوق حیوانات را ده ماده تشریح کرده است.

وت پارس - فضای اجتماعی مسایل مربوط به حمایت از حیوانات در این سالها تغییر کرده است؟ چه تغییراتی شاهد بوده ایم؟

پاسخ - بطور کلی توجه مردم به حیوانات بیشتر شده است ولی معتقدم این افزایش توجه همراه  با افزایش آگاهی نبوده است. توجه بیشتر به حیوانات باید به درستی مدیریت شود تا در نهایت در جهت منافع حیوانات و حقوق باشد و گرنه همین توجه بیشتر می تواند منجر به افزایش مراکز پرورش حیوان، افزایش واردات حیوانات، افزایش نگهداری از اگزوتیک پت و اگزوتیک انیمال، افزایش پناهگاهای غیر اصولی و در نهایت افزایش رفتارهای سودجویانه در حوزه حمایت از حیوانات منجر شود.این مساله بسیار مهمی است که باید مورد توجه کوشندگان و سازمانهای غیردولتی این حوزه قرار بگیرد و گرنه جریان حمایت از حیوانات به انحراف کشیده خواهد شد. در عین حالی که توجه مردم به حیوانات بیشتر شده باید آگاهی مردم نیز افزایش پیدا کند، باید به مردم آموزش داد نگهداری از سگ سیبرین هاسکی در دمای 40 درجه تهران نشانه حیوان دوستی نیست، نگهداری از سنجاب یا ایگوانا و مار نشانه عشق به حیوانات نیست، نگهداری از شیر و کروکدیل در باغ و ویلا یک کار ظالمانه است، غذا دادن به حیوانات وحشی نه تنها خوب نیست که می تواند منجر به مرگ حیوان شود و در یک کلام باید گفت هر کاری که عده ای به اسم حیوان دوستی انجام می شود الزاماً نمی تواند به نفع حیوانات باشد و باید بر اساس اصول علمی و در جهت حقوق حیوانات باشد.
وت پارس - آیا شما به نقش روابط عمومی و فرهنگ سازی در ساخت بستری متفاوت برای آموزش مسائل حقوق حیواناتی و محیط زیستی اعتقاد دارید؟
پاسخ - صد در صد. اینکه یک اصل اثبات شده است. اتفاقاً بزرگترین وظیفه نهادهای مدنی فرهنگ سازی است و البته گاهی تنها ابزار ما.
وت پارس - شما در نوشته هایتان به شدت از افزایش محصلان و دانشکده های دامپزشکی در کشور گلایه کرده اید.آیا این افزایش در جهت تخریب حقوق حیوانات نقش داشته است؟
پاسخ - اول از همه اینکه اگر انتقاد کرده ام به این خاطر بوده که من از سال 81 یا 82 عضو سازمان نظام دامپزشکی هستم و خودم را از این صنف جدا نمی دانم. افزایش کمی همواره با کاهش کیفی همراه است، شوربختانه افزایش کمی فارغ التحصیلان در همه صنوف دیده می شود اما برای دامپزشکی و یا رشته های کشاورزی خیلی بیشتر از بقیه رشته هاست. وقتی فارغ التحصیلان زیاد شود و فرصت های شغلی به همان نسبت رشد نکنه در اینصورت ممکنه اتفاقاتی بیفته که به نفع حیوانات نباشه.در این شرایط مراکز پرورش و تجارت حیوانات گسترش پیدا می کنه! اتفاقات عجیب و غریب در پناهگاه ها می افتد و بطور کلی شرایط به گونه ای پیش می رود که تعداد حیوانات بیشتر شود تا فرصت های شغلی بیشتری ایجاد شود و شوربختانه افزایش تعداد حیوانات به هر دلیلی که باشد با تضییع حقوق آنها همراه خواهد بود.

وت پارس - مطالب تدریسی در حوزه رشته دامپزشکی را در جهت حمایت از حیوانات می دانید یا مخالف آن؟ آیا جا ندارد که این مطلب به روزرسانی شوند؟

پاسخ - قطعاً باید این اتفاق بیفته، حذف آزمایشهای غیر ضروری، کشتار حیوانات برای دروس کالبدشناسی و کالبدگشایی از جمله آنهاست. از همه مهمتر اینکه باید نگاه ابزاری به حیوانات در دامپزشکان اصلاح بشه.
وت پارس - شما همچنان به ورود نسل جدید دامپزشکانی که اعتبار از دست رفته رشته دامپزشکی را به این رشته بازگردانند و حیوانات را به شکل اسکناس نبینند امیدوارید؟
پاسخ - بله حتمن، آشنایی با دانشجویان دامپزشکی که به حقوق حیوانات علاقه مند هستند در چند سال گذشته باعث شده این امیدواری بیش از قبل هم بشه. در همین یک سال اخیر دامپزشکان جوانی دیده ام که در گروه «ایرانیان مخالف آزمایش روی حیوانات» برای حذف آزمایش روی حیوانات فعالیت می کنند، در برابر باغ وحش ها موضع گیری قاطع دارند، نگاهشان به بعضی پناهگاه های حیوانات منطقی است و بطور کلی دامپزشکی را از دریچه منافع حیوانات می نگرند و نه منافع شخصی و شغلی خودشان.

سنسور های مردم نسبت به حیوانات بی تفاوت شده است

وت پارس - وضعیت فضای مجازی را در خصوص مسائل محیط زیستی و علوم حیوانات چگونه می بینید؟
پاسخ - در این سالها ضریب نفوذ اینترنت در کشور گسترش یافته، شبکه های اجتماعی متنوع و فراوان شده اند. امروز دیگر هیچ خبری پنهان نمی ماند و هر شخص و گروهی می تواند رسانه داشته باشد و با مردم در ارتباط باشد. همه این موارد دست به دست همه داده بهتر و آسانتر بتوان آگاهی رسانی کرد. امروز یک نفر از طریق موبایل خود می تواند روزانه ده ها و صدها خبر و مطلب مربوط به محیط زیست و حیوانات دریافت کند، کاری که تا چند سال پیش از این مستلزم صرف وقت و هزینه زیاد بود. این روی خوب ماجراست. اما روی بد ماجرا، بمباران خبری است! عدم سیاستگذاری مناسب در انتشار اخبار است. گم شدن اتفاقات مهم در لابلای خبرهای نسبتاً جذاب است. بمباران خبری باعث شده مردم نسبت به بسیاری از اخبار بی تفاوت شوند، تا چند سال پیش انتشار عکس یک لاشه شکار شده در فضای مجازی با ابراز تاسف شدید مخاطبان همراه بود اما امروزه چنین نیست! از بس عکس حیوان مرده و درب داغون در اینترنت منتشر شده دیگر سنسورهای احساسی مردم بی تفاوت شده. این اتفاق خوبی نیست. نکته دیگر اینکه از آنجا که عموم مخاطبان فضای مجازی مردم عادی هستند که اطلاعات زیادی در مورد محیط زیست و حیوانات ندارند این باعث می شود اخبار، مطالب و حتی فعالیت هایی با جنبه عوام گرایی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. برای مثال فراخوان برای جمع کردن درب بطری با استقبال چند صد هزار نفره مواجه می شود اما اعتراض به احداث یک سد لابلای اخبار گم می شود، این در حالیست که ارزش این دو خبر و فعالیت اصلاً قابل مقایسه نیست.در فضای مجازی و مطالب مرتبط با حیوانات اوضاع به مراتب از محیط زیست بدتر است! شما خودتان حتماً تجربه اش را داشته اید که هفته ها برای نوشتن یک مطلب یا تولید یک اینفوگراف وقت می گذارید اما استقبالی که از سوی مخاطبان صورت می گیرد گاهاً به مراتب کمتر از گذاشتن عکس یک حیوان زیبا یا لاشه حیوان شکار شده است! این مساله را تعمیم دهید به حیات وحش و حیوانات و رقم جمع آوری شده در فضای مجازی برای پناهگاه های سگ و گربه را با رقم جمع آوری شده برای نجات یوز، پلنگ، هوبره، گور ایرانی، خرس سیاه، ساخت آبشخور و ... مقایسه کنید! اصلاً قابل مقایسه نیست!
وت پارس - صحبت پایانی و تشکر از شما بابت قبول این مصاحبه.برای شما سال خوبی رو آرزو داریم.
پاسخ - تشکر می کنم از وت پارس ، از جوانان با انگیزه و خوش فکر وت پارس. آرزو می کنم عمر وت پارس بلند باشد و مشکلات زندگی و گرفتاری های شخصی گردانندگان آن باعث ایجاد لطمه برای این رسانه نشه. همچنین امیدوارم پس از ورود به بازار کار نگاهتان به حیوانات ابزاری نشود و شما هم جزو همان نسل دامپزشکانی باشید که هواداران حقوق حیوانات را به روزهای بهتر امیدوار نگه می دارند.

- گفتگو از سعید سیری / وت پارس

گفتگوی اختصاصی وت پارس با دکتر پیام محبی

گفتگوی اختصاصی وت پارس با دکتر غلامرضا مصباح

نظرات

Bahar در تاریخ 29 اسفند 1394
عالی بودددددددددد. ممنون از وت پارس بابت این مصاحبه
محمد عظیمی در تاریخ 29 اسفند 1394
سلام سایت خیلی خوبی است، برای مدیران و دست اندرکاران آن آرزوی سلامتی و موفقیت دارم. مصاحبه بسیار خوبی بود.
ناشناس در تاریخ 29 اسفند 1394
معرفی خوبی بود،مرسی وت پارس جان از مطالبتان
Hadi Dinvari در تاریخ 29 اسفند 1394
آفرين به اين جوانان تلاشگر و صبور که فضای متفاوتی را برای حقوق حیوانات در کشور قم زدند.
حامی حیوانات در تاریخ 29 اسفند 1394
خیلی خوشحال شدم به امید موفقیت روز افروز آقای سلیمی عزیز که حق بزرگی بر گردن حقوق حیوانات در کشور دارند. ممنون از سایت وزین وت پارس
رکسانا سرابندی در تاریخ 29 اسفند 1394
بهترین مصاحبه ای بود که تا الان خوندم، مطالب خیلی جالبی در خلال مصاحبه مطرح شده بود، از جمله حقایقی که درباره ی علت استمرار کشتار سگ ها بیان شده بود. آقای سلیمی بخوبی علت مخالفت گروه های حقوق حیواناتی با وجود اسارتگاه هایی بنام باغ وحش رو شرح داده بودند و باید از این بابت ازشون تشکر کرد، زمانش رسیده بود تا خیلی از افراد با این حقایق آشنا بشن. وت پارس خلاقیتت در انتخاب موضوعات و افراد ستودنیه، خوشحالم که سایتی مثل سایت شما هست که نه تنها در مطرح کردن خیلی از مسائل پیشگامه بلکه با انتشار مطالب بدون سانسورهای عجیب! در آگاه کردن مردم نقش عمده ای دارد.
رضا محمدی در تاریخ 29 اسفند 1394
عالی بود. به امید موفقیت برای آقای سپهر سلیمی و مجموعه سایت وت پارس با تشکر - محمدی
میثم بشاگردی در تاریخ 29 اسفند 1394
خیلی مصاحبه کامل و دقیقی بود.پاسخ های قانع کننده ای رو در خصوص مسائل محیط زیستی و استدلال های حامیان حقوق حیوانات دریافت کردم. به امید موفقیت برای همه فعالان حقوق حیوانات در کشور ایران.
مصطفی یکتا در تاریخ 29 اسفند 1394
مصاحبه بسیار لذت بخش و کاملی بود. با تشکر از دکتر سعید سیری عزیز
دوستدار محیط زیست در تاریخ 09 فروردين 1395
از حق نگذريم آقای سلیمی از دل و جان برای کار شون مایه میذارن و اهل شعار دادن هم نیستن راهشون پایدار . به امید داشتن سپهر سلیمی ها در آینده نزدیک سپاس از مصاحبه خوبتان
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image